donderdag 5 juli 2012

Mijn grote fout

Vorig jaar heb ik een grote fout gemaakt waar ik het nog steeds lastig mee heb: mijn solo.

Op school moesten we als eindwerk een performance maken van ongeveer 7 minuten.
Het onderwerp van mijn eindwerk van De Thuiskomst van FC Bergman. Niks mis mee, zeker niet! Het was een pracht van een voorstelling. Ik heb de voorstelling zelfs drie keer gezien.

Maar dan kwam het verwerken van de voorstelling, het schriftelijk deel, de deadlines, ... Ik had niks van ideeën voor een eigen verwerking en kwam in tijdnood; dat heb je met deadlines. Dus ik liet me leiden door ideeën van anderen. Ideeën die niet de mijne waren, die niet ontstonden in mijn hoofd.
Daar werkte ik op verder, maar ik ging steeds verder weg van wat ooit mijn bedoeling was. Niet dat ik ooit al een bedoeling had.
Het werd niet mijn stuk. Ja, ik had ook ideeën die daarop verder gingen. Ja, ik zette me er voor in. En ja, ik zei niet: "Neen, ik wil zelf iets maken!" Ik durfde niet. Had ik zelf ideeën gehad, dan had ik het zeker gedaan. Maar zonder enig idee en met een tijdsdruk van een paar weken... Neen, dat kon ik niet. Later heb ik daar spijt van. Want wat kwam er van? Een buis voor mijn solo. En ik geef ze nog gelijk ook. Had ik mezelf punten moeten geven, ik had mezelf ook gebuisd. Zeker weten!
Ja, dat kwam erg hard aan. Je verwacht het wel ergens, maar je denkt niet dat het echt kan. Het was geen grandioze buis, dat niet (18,7 op 40), maar ik verschoot er wel van.
Al een geluk dat ik met alles in totaal er nog door was, of ik mocht m'n jaar opnieuw doen...

Maar ik ga mijn solo niet goedpraten. Mijn solo was een flop. Een regelrechte flater. Een mislukking. En dat zal altijd zo blijven. En het is dan ook míjn schuld, niet de schuld van de mensen die mij probeerden te helpen met ideeën. Mijn grote fout is zelfs vastgelegd op DVD. Ik heb zelf de DVD (nog) niet gekregen en al zeker niet gezien. Laat ik het daar maar bij houden. Het enige wat kan gebeuren als ik mezelf zie spelen is, dat ik in tranen uitbarst omdat het zo verschrikkelijk is. En dat wil ik niet.

Kon ik de tijd maar terug draaien. Dan deed ik alles met plezier opnieuw, alleen helemaal anders.
Nu heb ik wél ideeën. Of toch eentje. Maar dat is al beter dan geen!
Nu heb ik ideeën omdat het heeft kunnen rusten. Ik had geen tijdsdruk. Het was er gewoon POEF 's avonds in bed. Spijtig genoeg gaat de tijd terugdraaien niet. Of krijg je geen herkansing. Het leven is nu eenmaal zo, je moet ermee leven zoals het is. Fouten blijven fouten, voor de rest van je leven. Of ze nu klein zijn, of groot.

2 opmerkingen:

  1. Zonder af en toe een fout zouden we veel te perfect zijn :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ouh Aagje, dat wist ik niet. Ik vind het super jammer voor je, want het is indd een fijne opdracht maar als je vast zit in je hoofd, en dan die tijdsdruk.. dan loopt het indd slecht af. Maar gelukkig heb je er van kunnen leren, en ben je nu super geod bezig! x

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...